EVRİM KARŞITLARINA DERSLER: ARA FORM BULUNDU
Çizim: Radikal Gazetesi
Habere geçmeden önce Darwin’in evrim teorisinin evrim kelimesindeki kastedilen anlam, bizim bugün kullandığımız evrim evolution Latince evolvere-volvere kelimesinden türeyen anlam kesinlikle değildir. Evrim kelimesinin anlamı ‘açılmak, serilmek, ilerlemek, gelişmek’ gibi anlamlar içerir ve genelde bu kavramları içeren olay ve olgular için kullanılır. Bu haberde de açıkça bu şekile kullanılmış, ilkelden daha gelişmiş yapıya doğru açık bir ” ilerleme ” den bahsediliyor. Evrim teleolojik anlayışa göre ilerleme ve gelişmedir. Darwin evrimi ise bu tip bir kullanıma yani basitten karmaşığa tedrici bir ilerlemeyi öngörmez. Bu açıklamaya baştan karşı çıkar. (Temel nedeni ” ilerleme ve gelişmenin” teleoloji-teolojiye kapı açması ve bu yapıların telenomi ile naturalist ideoloji ile açıklanamaması) Darwin tüm evrimi rastlantının kutlu doğasının doğal seçilim sayesinde ortaya çıkardığı sonuçlar olarak görür. Organizmanın bir amacı varsa bile o sadece hayatta kalma olabilir. Buda zorunlu olarak daha gelişmiş, daha üst taksonomik bir yapı inşa etmez. Zaten hayat ağacı metaforu Lamarck’tan aldığı teolojik bir metafordur. Kısaca Darwinci Evrim daha düşük canlılardan daha yüksek olanlara doğru bir ilerleme değildir ve zorunlu olarak karmaşıklığın yükselmesi ile sonuçlanmaz. Bir popülasyon daha basit bir forma, daha küçük bir genoma doğruda evirilebilir fakat tersine evrim yanlış bir kullanımdır. 1-2
- ^ “Is the human race evolving or devolving?”. Scientific American. July 20, 1998. see also biological devolution.
- ^ Moran, Nancy A. (2002). “Microbial MinimalismGenome Reduction in Bacterial Pathogens”. Cell 108 (5): 583–6.
Şimdi habere geçmeden iki makalemin okunması faydalı olur diye düşünüyorum.
http://akillitasarim.wordpress.com/2012/08/04/evrim-bilgisizlik-ve-hurafeler/
http://akillitasarim.wordpress.com/neden-teleolojik-evrim/
Radikal Gazetesi haber metni;
Güney Afrika’da bulunan ve insan türünün muhtemelen atalarından birine ait kemikler üzerinden tasarlanan en bütünlüklü model insan ve maymunlara dair özellikleri birlikte barındırıyor.
Daha önce bilinmeyen insan benzeri bir türe ait iki milyon yıllık kemik kalıntıları 2008 yılında Johannesburg yakınlarında bulunmuştu.
Yeni değerlendirmeler, Australopithecus sediba (Au. sediba) adlı bu türün, insanlarınki gibi leğen kemiği, el ve dişleri ve şempanzeninkine benzer ayakları olduğunu ortaya koyuyor. MH1 olarak anılan gençlik çağındaki erkek iskeleti, MH2 olarak bilinen kadın iskeleti ve MH4 olarak bilinen kaval kemiği anatomisi ile ilgili altı ayrı araştırma raporu yayımlandı.
Bulgular Science adlı dergide yayımlandı.
Kemikler, Johannesburg’un kuzeydoğusundaki İnsanlığın Beşiği Dünya Mirası alanında bulundu. İskeletlerin, erozyonla çatısı çöken bir mağaranın zemininde bulunduğu belirtiliyor. Bilim adamları, kadın ve erkek iskeletlerinin anne ve çocuğa ait olabileceğini söylüyor. Trajik bir kaza sonucu mağaraya düşerek öldükleri ya da arada sıkıştıkları tahmin ediliyor. Ölümden sonra cesetlerin bir havuzda yıkandığı ve iskeletlerin başka hayvanların iskeletleriyle birlikte betonlaştığı belirtiliyor. Çukurda, bazı kedi türlerine, sırtlanlara, antiloplara, kuşlara ve farelere ait kemikler de bulunuyor. Malapa’daki bu bireyler, australopithesin olarak bilinen, dik yürüyen, insana benzeyen türe ait olarak değerlendiriyorlar. Bu türün, Afrika’da 4 milyon yıldan iki milyon yıla kadar olan dönemde yürüdükleri biliniyor.
Au. sediba’nın bacak anatomisi konusunda antropolog Jeremy DeSilva tarafından yapılan analizde, bu türün kendilerine has bir şekilde yürüdüğü sonucuna varıldı. Bu türün küçük topuklarının insandan çok şempanzeye benzediği, bu nedenle de içe doğru bir açıyla yürüdüğü ve ayaklarının kısmen bükülmüş şekilde yürüdüğü belirtiliyor. Bu anatomi ve ilkel yürüme biçimi, bu türe hem dik yürüme, hem de ağaçlara tırmanmak için uygun özellikler sağlıyor. Araştırmacılar, Au. sediba’nın diğer australopithesinlere oranla, ağaçlara tırmanmaya daha elverişli bir anatomiye sahip olduğunu da belirtiyor.
HÜCRE İÇİNDE DNA’DAN ELDE EDİLMİŞ BİR TRANSİSTÖR
BİYOLOJİK BİLGİSAYARA DOĞRU..YOKSA ZATEN ORADA MI?
Çev. Mustafa Ajlan ABUDAK
Eğer mantıksal işlemleri hesaplaya biliyorsa, veri depoluyor ve bilgiyi aktarıyorsa hemen her şey bir bilgisayar olabilir, hatta canlı hücre bile. Stanford Üniversitesinden bir takım hücreleri çalışan bilgisayarlara dönüştürmek için gerekli olan nihai süreçlerden birini başarı ile gerçekleştirmiş. Transkriptör adını verdikleri, mantıksal işlemlere cevap veren elektronlar yerine DNA ve RNA’yı kullanan biyolojik transistör meydana getirdiler.
Biyolojik mühendislik yardımcı doçenti Drew Endy daha önce biyolojik bilişime hayati bir katkıda bulunmuştu. Geçen sene laboratuvarı biyolojik internet adı verilen, DNA için genetik bilgiyi hücreler arasında aktaran ve aynı zamanda yeniden yazılabilir veri depolama sistemi geliştirdi.
Biyokimyasal bilgiden doğru- yanlış cevaplarını hesaplayabilen mantık kapılarına sahip bir sistem inşa etmek biyolojik bilgisayar oluşturmadaki üçüncü parçadır. Çalışma detaylıca Science çevrim içindedir.
Bir kablo boyunca elektronları düzenlemek yerine, transkriptör DNA boyunca RNA polimeraz akışını (RNA üreten enzim) kontrol eder. Çok çeşitli organizmalarda işlev görebilecek bir biyolojik bilgisayar oluşturmak için, araştırmacılar hayvanlarda, bitkilerde, bakteriler ve mantarlarda işleyen bir enzim kullandılar. Tıpkı elektirik sinyallerini çoğaltarak onların daha uzağa gitmesine olanak sağlayan transistör gibi, transkriptör genetik mantığı çoğaltabilir, enzim etkiliğinde küçük değişimlere izin ederek, gen ifadesinde daha büyük değişimleri tetikler.
TELEOLOJİK EVRİM SEMİNERİ
Marmara Üniversitesi Bilim ve Sorgulanan Evrim Kulübü düzenlediği ve konuşmacı olarak katıldığım Teleolojik Evrim-Gri Alanda Hakikati Aramak adlı seminerimiz oldukça verimli geçti. Kötü hava şatlarına rağmen katılımcı sayısı sevindiriciydi.
Seminere çevirisini yaptığım “İmtiyazlı Gezegen” belgeseli ile başladık.Daha sonra seminer için hazırladığımız kısa sunumla Teleoloji ne demek? Evrim fikri içinde ne anlama gelir onu tartıştık. Sunumu şuradan indirebilirsiniz:
https://docs.google.com/file/d/0B3FJ-O1l2FLsbTB6UlNXSE1tQjQ/edit
Ardından geçen ağustos ayında yayınladığım “Teleolojik Evrim : Akıllı Tasarım Fikrine ve Evrime Farklı bir Bakış ” adlı kitabımdan açıklamalar ve soru cevap kısmına geçildi. Kitabımı dileyenler aşagıdaki bağlantılardan indirebilirler;
İMTİYAZLI GEZEGEN
Lütfenaşağıdaki linki tıklayın. Gelen amara.org sayfasındaki videonun sol alt kısmındaki Select language sekmesini tıkladıktan sonra Türkçe’yi seçin ve muhteşem belgeseli Türkçe alt yazısı ile izleyin. Mustafa Ajlan Abudak‘ın tüm Türkiye’ye armağınıdır.
BAZI BİLİM İNSANLARI ‘ÇÖP DNA’ YA SALDIRDI
Robin McKie 24 Şubat 2013
Çeviren: Mustafa Ajlan Abudak
BAZI BİLİM İNSANLARI ”ÇÖP DNA”NIN HAYAT İÇİN ZARURİ OLDUĞU İDDİASINA SALDIRDI
2012′nin bilimsel süprizi buydu. Araştırmacılar daha önce “çöp” diye nitelendirilen fakat aslında vücutlarımızın çalışmasında gerekli olan insan DNA’sının uzun kısımlarını bulmuşlardı. Hücrelerimizin sadece birkaç gen tarafından kontrol edildiği varsayımı yanlıştı.
İnsan genomunu araştıran uluslararası kurum olan Encode projesindeki bilim insanları DNA’mızın büyük kısmının işlevi olduğunu savunuyordu.
Fakat bu fikir, şimdilerde Encode’dun “absürd” fikirlerinin evrimsel biyoloji hakkında hiçbir şey bilmeyenlerin çalışması olduğunu söyleyen diğer bilim insanları tarafından şaşılacak derecede iğneleyici saldırıların hedefi durumunda.
“Çöp DNA’nın ölümü ile ilgili haberler oldukça abartılmış ” diye ısrar etmekteler.
Bilim insnalarını bölen tartışma temel olarak soruların en temlinden kaynaklı – DNA büyük kısmı amaçtan yoksun mu ya da bu kısım hücrelerimiz içinde etkin bir rol oynuyor mu? Tartışma Genom Biyolojisi ve Evrim adlı yayında yer alan çarpıcı bir dile sahip eleştiri ile tetiklendi.
Encode iddialarının hepsi yanlıştır. Başlangıç olarak söylemek gerekirse, istatistikleri korkunç ” makalenin ana yazarı Profesör Dan Graur,Houston Üniversitesi, Texas, Observerer şu açıklamaları
Bu bilim insanlarının çalışması değil. Bu berbat şekilde eğitilmiş bir grup teknisyenin çalışması.
Çalışmaları Nature,Science, Genom Biyolojisi ve diğer bilim dergilerinde 30 dan fazla makale ile geçen Eylül yayınlanmış Encode bilim insanları eleştirileri red etmekteler.
Cambridge yakınlarındaki Avrupa Bioinformatik Enstitüsün’den 5 yıllık araştırmanın müdürü Dr Ewan Birney:
Bize karşı gerçekleştirilen saldırıların doğası oldukça haksız ve yakışıksız, çalışmamız hastalık duyarlılığını anlamakta çok önemli bir role sahip.
2000 yılında insan genomu dizildiğinde, sadece 26,000 gen protein yapımında ve büyüme kontrolünü yönetiyor gözüküyordu, ve DNA’mızın %98′i silinmişti.
SIRADA 4D ÇIKTI MI VAR?
JENNIFER 8. LEE 26 Şubat, 2013 Bits- New York Times
Çeviren : Mustafa Ajlan ABUDAK
Bugünlerde 3D yazıcıların vaatleri ulusal gündemimize oturmuş bulunmakta, araştırmacılar 4D çıktısı ile bahisleri artırmak istiyor. Hayır, bu yazıcılar hiperküpler filan oluşturmayacak. Bunun yerine, bilim insanları “dördüncü boyutu ”zamanın temsil ettiğini-tıpkı matematikçi Hermann Minkowski‘nin 20. yy başlarında uzay-zaman tanımladığı gibi- iddia ediyorlar. 4D yapılar ilk olarak 3d yazıcılardan elde edilir fakat daha sonra aktivasyon enerjisi verildiğinde değişim geçirirler.
Stratasys, adlı İsrailli bir 3D baskı şirketiyle ortaklaşa proje yürüten M.I.T. araştırmacısı Skylar Tibbits‘in açıkladığı üzere:
Bu çıktı almada tamamıyle yeni bir fikir, durağan nesneler yerine, başka şeylere dönüşen şeyler yazdırmaktasınız.
Tibbits’sin araştırmaları oyuncaktan mobilyaya değin uzanan kendi kendine birleşme teknolojileri üzerine odaklanmış durumda.
Araştırması geçen salı günü Long Beach Kaliforniya’da gerçekleşen TED konferansında kendi kendine katlanan origami sunumuyla tanıtıldı.
Bu yapılar dönüşebilmek için dış bir enerji kaynağına ihtiyaç duyar. Halihazırda, Tibbits ve Stratsys şirketinin geliştirdiği erken prototipler bu enerjiyi sağlamak için su kullanıyorlar. Kendi kendine katlanan yapılar ilk olarak iki ana materyalin karışımından- su içerisinde kendi hacminin iki katına çıkabilen sentetik polimer, ve suyun içinde katı kalabilen diğer bir polimer- den elde edilen lifler vasıtasıyla basılıyor. İki materyalin belirli bir tasarım ile dikkatlice birleştirilmesi sonucu, suyu emen maddenin genişlemesi, bağlantı noktalarını harekete geçirir, bu sayede daha önceden belirlenmiş geometrik dönüşüm yaratılır. (çeviren notu – sanki DNA’yı açıklıyor.)
